به گزارش خبرگزاری تسنیم از یاسوج، وطندوستی و همبستگی ملی بهعنوان دو مؤلفه هویتی ایرانیان، این روزها در اجتماعات خودجوش شبانه سراسر کشور چنان جلوهای یافته است که تحلیلگران را به شگفتی واداشته؛ سرمایهای راهبردی که در کنار خودباوری علمی و عقب نشینی نکردن از زیادهخواهی دشمن، افق پیروزی کامل در جنگ رمضان را رقم میزند.
وطندوستی، احساس تعلق و پایبندی به سرزمین، یکی از عمیقترین و پایدارترین مؤلفههای هویت جمعی ایرانی است؛ مؤلفهای که در بزنگاههای تاریخی با حضور گسترده و همدلانه مردم در صحنههای مختلف اجتماعی و ملی جلوهگر میشود و به شکل حضور اجتماعی و احساس مسئولیت جمعی خود را نشان میدهد.
مرور تاریخ ایران نشان میدهد که این ملت، در مقاطع حساس و بزنگاههای تاریخی، همواره توانسته است حول «ایران» و «ارزشهای هویتی مشترک» گرد هم آیند و در برابر تهدیدها و بحرانها، نوعی همبستگی و یکپارچگی مثالزدنی از خود نشان دهند. این حس پیوند و همبستگی، بخشی جداییناپذیر از تجربه زیسته ایرانیان است.
در کنار این ویژگی اجتماعی، یکی دیگر از ابعاد مهم هویت جمعی ایران، روحیه خودباوری است. در طول حدود 47 سال گذشته، تلاشهای گسترده در حوزههای مختلف علمی و فناورانه نشان داده است که اتکای ایرانیان به تواناییهای فردی و جمعی، مسیر رشد چشمگیری را رقم زده است.
دستاوردهای این دوره در رشتههایی همچون فناوریهای نوین، علوم پزشکی، مهندسی، هوافضا، نانوتکنولوژی و بسیاری از حوزههای دانشگاهی، موجب شده است ایران در سطح جهانی سهمی قابل توجه در تولید دانش داشته باشد و در برخی حوزهها نیز در میان کشورهای پیشرو قرار گیرد.
این دستاوردها تنها محصول سرمایهگذاری سختافزاری یا آموزشی نیست؛ بلکه تا حد زیادی ریشه در ذکاوت، استعداد و ظرفیت ذهنی ایرانیان دارد. تاریخ فرهنگی این سرزمین نیز نشان میدهد که سنت اندیشهورزی، نوآوری و توان تحلیل، جزو ویژگیهای برجسته ذهن ایرانی بوده است و نسلهای اخیر نیز با بهرهگیری از همین میراث فکری و ظرفیتهای جدید علمی، توانستهاند جایگاه علمی کشور را ارتقا دهند.
در کنار این ظرفیت عظیم مردمی و علمی، مسئولیت مسئولان و مدیران کشور نیز جایگاهی اساسی پیدا میکند و در شرایط حساس و پیچیده امروز جهان، قدردانی از ملت وطندوست ایران و حمایت از سرمایههای انسانی و علمی کشور ضرورتی اجتنابناپذیر است.
در روزها و شبهای اخیر «جنگ رمضان»، حضور اقشار مختلف مردم با سلایق و نگرشهای گوناگون در عرصههای اجتماعی، جلوهای دیگر از همین سرمایه هویتی را به نمایش گذاشته است و مشاهده اجتماعات مردمیِ شبانه در اقصی نقاط کشور، این احساس را تقویت میکند که جامعه ایران، علیرغم تفاوتها و تنوع دیدگاهها، در بزنگاهها بر «اشتراکات» تکیه میکند؛ اشتراکاتی چون عشق به میهن، حساسیت نسبت به سرنوشت جمعی و دفاع از منافع ملی.
ایرانیان در طول تاریخ نشان دادهاند که در برابر فشار، تحمیل و زیادهخواهی، موضعی مقاوم اتخاذ میکنند و حاضر نیستند به آسانی تن به زور و اجبار دهند و این روحیه، ریشه در تجربههای تاریخی، حافظه جمعی و فرهنگ دیرپای این سرزمین دارد؛ فرهنگی که عزت، استقلال و پاسداری از سرزمین را ارزشهایی بنیادین میداند.
از سوی دیگر، تجربههای تاریخی و واقعیتهای نظام بینالملل نشان میدهد که هیچ کشوری منافع ملی خود را فدای منافع کشور دیگری نمیکند و در چنین ساختاری، هرگونه دخالت، فشار یا تهدید بیرونی علیه یک سرزمین، بهندرت با نیت «تأمین آرامش» برای آن ملت صورت میگیرد؛ بلکه غالباً در پی تأمین منافع سیاسی، اقتصادی یا راهبردی قدرتهای مداخلهگر است و به همین دلیل، هر شکل از تعرض به حریم سرزمینی و منابع ملی یک کشور، معمولاً با مخاطرات جدی برای امنیت و ثبات آن ملت همراه است.
در مواجهه با چنین شرایطی، ملتها تنها زمانی میتوانند مسیر توسعه و ثبات پایدار را طی کنند که از یک سو بر توان و ظرفیتهای درونی خود تکیه نمایند و از سوی دیگر، راه گفتوگو و تعامل منطقی را در عرصه روابط بینالملل باز نگه دارند و تکیه بر خودباوری، اعتماد به نفس ملی و بهرهگیری از منابع انسانی و طبیعی داخلی، از مهمترین پیششرطهای پیشرفت و کاهش آسیبپذیری در برابر فشارهای خارجی است.
ایرانیان با تکیه بر تاریخ پرفرازونشیب و تجربههای تلخ و شیرین خود، نشان دادهاند که در برابر تهدیدها راه تسلیم را برنمیگزینند و در عین حال، ارزش گفتوگو و تعامل منطقی را نیز نادیده نمیگیرند. استمرار این رویکرد دوگانه یعنی مقاومت در برابر تحمیل و حرکت به سمت عقلانیت و گفتوگوی سازنده میتواند افقهای روشنتری را پیش روی این سرزمین بگشاید.
در چنین بستری که هر روز شاهد حضور مردم در میادین هستیم، نقش مسئولان و نهادهای حاکمیتی نیز اهمیتی دوچندان پیدا میکند و در شرایط حساس و متغیر جهان امروز، توجه، قدردانی و حمایت مؤثر از مردم در شرایط بحران بهویژه از جامعه علمی، نخبگان و جوانانی که موتور اصلی پیشرفت کشورند میتواند تأثیر تعیینکنندهای بر پایداری توسعه و همبستگی ملی داشته باشد.
توجه به مشکلات معیشتی و مطالبات به حق مردم، ایجاد زمینههای بهتر برای رشد استعدادها، و تقویت اعتماد متقابل، از جمله اقداماتی است که میتواند سرمایه اجتماعی کشور را حفظ و تقویت کند.
آنچه مایه شگفتی تحلیلگران اجتماعی و فرهنگی شده است، این است که مشاهده اجتماعات شبانه مردمی در شهرها و نقاط مختلف کشور نشان میدهد روحیه تعلق و تعهد نسبت به میهن روزبهروز زندهتر میشود و بهعنوان مهمترین مؤلفه و پشتوانهای اساسی برای عبور از چالشها و حرکت به سوی آیندهای روشن ایفای نقش میکند.
ایران عزیزما ، امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز به تقویت همبستگی ملی، اعتماد متقابل میان مردم و حاکمیت، و اتکا به سرمایههای انسانی و فرهنگی کشور احساس میشود؛ تا در پرتو همین وحدت ملی، دشمن صهیونیستی و آمریکایی وادار به عقبنشینی شده و تسلیم خواست و اراده ملت ایران گردد.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که هرگاه تکیه بر توان داخلی، خودباوری ملی و مشارکت مردم در کنار تدبیر و برنامهریزی مسئولان قرار گرفته، دستاوردهای مهمتری برای کشور رقم خورده است و امروز نیز در پرتو همین واقعیت، میتوان گفت وطندوستی ایرانیان، در کنار ظرفیت علمی و ذهن خلاق و باهوش این ملت، سرمایهای راهبردی برای عبور از چالشها و گشودن افقهای جدید پیش روی ایران است.
این سرمایه ارزشمند، زمانی بیشترین ثمر را خواهد داد که هم جامعه و هم حاکمیت، آن را بهدرستی بشناسند، قدر بدانند و در مسیر تقویت آن گام بردارند. در چنین صورتی، وطندوستی ایرانیان نه فقط یک احساس، بلکه موتور محرکهای برای توسعه، پیشرفت و همبستگی پایدار ملی خواهد بود.
حضور مردم در خیابانها، مکمل میدان است و حضور مؤثر مردم در خیابانها و حفظ آن پشت سر رهبری معظم انقلاب، برای پیروزی کامل در «جنگ رمضان» ضرورتی انکارناپذیر است.
یاداشت از سید ولی موسوی، فعال فرهنگی
انتهای پیام/
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0