49 شب ایستادگی در صحنه؛ وقتی مردم کردستان عقب ننشستند+تصاویر

به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، 49 شب حضور مستمر در میدان، فقط یک عدد نیست، یک پیام روشن است. پیامی از دل جامعه‌ای با بصیرت و روشتنفکر که نشان داد در بزنگاه‌ها نه‌تنها تماشاگر نیست، بلکه خود بازیگر اصلی صحنه است. حضوری که از سر عادت نبود، از سر باور بود.

در شرایطی که برخی تحلیل‌ها بر خستگی اجتماعی یا فاصله گرفتن مردم از صحنه تأکید داشتند، واقعیت میدانی در مرکز استان کردستان مسیر دیگری را نشان داد. مردم آمدند، ماندند و استمرار حضورشان را به یک کنش معنادار تبدیل کردند.

این حضور طولانی‌مدت، صرفاً تجمعی مقطعی نبود، بلکه نوعی «میدان‌داری» بود. میدان‌داری‌ای که نشان داد مفهوم دفاع از ارزش‌ها، انقلاب و رهبری برای بخش قابل توجهی از جامعه هنوز زنده، فعال و قابل اقدام است.

آنچه این حضور را متمایز می‌کند، تداوم آن است. بسیاری از تجمع‌ها در هیجان آغاز می‌شوند، اما به سرعت فروکش می‌کنند؛ اما اینجا میدان آزادی سنندج 49 شب حضور پیاپی مردمی، یعنی تصمیمی آگاهانه برای «ماندن».

در دل این ماندن یک گزاره مهم شکل گرفت: مردم خود را مسئول می‌دانند. نه منتظر دعوت رسمی ماندند و نه صحنه را به دیگران واگذار کردند. هر شب حضور پیدا می‌کنند و موضع‌ خود را با شعارهای انقلابی و کوبنده بر علیه دشمنان، سر می‌دهند.

مشاهدات میدانی نشان می‌دهد که ترکیب جمعیتی حاضر در این 49 شب، متنوع و قابل توجه بوده است. از جوانان تا میانسالان، از خانواده‌ها تا فعالان اجتماعی، همگی در این میدان نقش داشتند. این تنوع، به حضور معنا و عمق بیشتری بخشیده است.

نماینده ولی‌فقیه در استان کردستان، جانشین و مسئول نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه بیت‌المقدس کردستان نیز در کنار مردم بودند.

گفت‌وگو با حاضران، یک نقطه مشترک را برجسته می‌کند: «احساس وظیفه». بسیاری از افراد تأکید داشتند که حضورشان نه از سر هیجان، بلکه از سر تکلیف است. تکلیفی برای دفاع از آنچه آن را «میهن، انقلاب و رهبری» می‌دانند.

یکی از شهروندان در گفت‌وگوی میدانی با خبرنگار تسنیم می‌گوید: «اگر ما نیاییم، چه کسی باید بایستد؟ الان وقت تماشاگر بودن نیست.» این جمله، به‌خوبی روح حاکم بر این حضور را نشان می‌دهد.

شعارها و پیام‌های مردمی نیز نشان‌دهنده همین رویکرد بود. تأکید بر «صحنه را خالی نکردن»، یکی از کلیدی‌ترین مضامین این شب‌ها بود. مردمی که معتقد بودند در شرایط حساس، عقب‌نشینی به معنای واگذاری میدان است.

در کنار این، نوعی همبستگی اجتماعی نیز در این حضور شکل گرفت. حضورهای خانوادگی، گفت‌وگوهای جمعی و همراهی نسل‌ها، این میدان را به فضایی فراتر از یک تجمع ساده تبدیل کرده بود.

49 شب حضور مردم در میدان یک واقعیت مهم و غیرقابل انکار است، واقعیتی که نشان می‌دهد بدنه اجتماعی همچنان آماده ایستادگی است، به شرط آن که احساس کند این ایستادگی معنا دارد و دیده می‌شود.

این حضور یک سرمایه است، مردم نشان دادند صحنه را خالی نمی‌کنند؛ اکنون نوبت مسئولان است که میدان عمل را خالی نکنند.

دولت، نهادهای اجرایی و تصمیم‌گیر باید این پیام را جدی بگیرند: وقتی مردم 49 شب در میدان می‌مانند، انتظار دارند در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی نیز شاهد اقدام، اصلاح و پاسخ‌گویی باشند.

انتهای پیام/481/