اجتماع گسترده اقتدار مردم شاهرود در موج سی‌وپنجم

به گزارش خبرگزاری تسنیم ازشاهرود، بیست‌وپنج شب از آغاز اجتماع مردمی اقتدار در شاهرود می‌گذرد و میدان امام خمینی همچنان مملو از حضور پرشور شهروندانی است که هر شامگاه از نقاط مختلف شهر خود را به این مکان می‌رسانند. 

بوی چای تازه، صدای همهمه آرام جمعیت و پرچم‌های سه رنگ ایران که در نسیم شبانه به اهتزاز درمی‌آیند، نخستین تصویر از این میدان است.

از ابتدای شب، خانواده‌ها دسته‌دسته از ورودی‌های مختلف میدان وارد می‌شوند. حضور اقشار گوناگون به وضوح دیده می‌شود؛ جوانانی که با انرژی مثال‌زدنی شعارهای خود را هماهنگ فریاد می‌زنند،(مااهل کوفه نیستیم علی تنها بماند)

 بانوانی که گاهی کودکانشان را در آغوش دارند، دانشجویانی که با گروه‌های کوچک بحث‌های گرم میان خود دارند و دانش‌آموزانی که با شور کودکانه، پرچم‌های کوچک ایران را تکان می‌دهند.

در گوشه‌ای از میدان، گروهی از سالمندان روی صندلی‌های تاشو نشسته‌اند و با لبخند نظاره‌گر جمعیتی هستند که پیر و جوان در کنار هم گرد آمده‌اند. چهره آنان از غرور و آرامشی درونی حکایت دارد.

صدای طبل‌های هیئتی که در چند قدم آن‌طرف‌تر در حال اجراست، فضای میدان را منظم و هماهنگ کرده است.

 صدای مداحی ملایم از سیستم صوتی مرکزی پخش می‌شود و بر حس همدلی و همراهی مردم می‌افزاید.

یکی از صحنه‌های چشم‌گیر، پرچم‌های بزرگ و کوچک ایران است که در دست بسیاری از شرکت‌کنندگان دیده می‌شود. برخی از آنها پرچم‌ها را روی شانه انداخته‌اند و برخی با افتخار آن‌ها را بالا نگه داشته‌اند؛ رنگ‌های سبز، سفید و سرخ پیوسته در میدان موج می‌زنند.

در میانه میدان، غرفه‌های کوچک فرهنگی و خدماتی برپا شده‌اند؛ از توزیع آب و چای گرفته تا نمایشگاه‌های کوچک مردمی. افراد زیادی در اطراف این غرفه‌ها رفت‌وآمد می‌کنند و حال و هوایی صمیمی پدید آورده‌اند.

یکی از بخش‌های پرشور این اجتماع، رژه خودرویی در خیابان 22بهمن شاهرود است که هر شب پس از پایان تجمع آغاز می‌شود. صفی طولانی از خودروها با پرچم‌های ایران نصب‌شده بر سقف و شیشه‌ها شکل می‌گیرد و نوای مداحی از بلندگوهایشان طنین‌انداز می‌شود.

ماشین‌ها یکی‌یکی آرام از کنار جمعیت می‌گذرند و مردم با تکان دادن پرچم‌هایشان آنها را تشویق می‌کنند. این هماهنگی خودجوش، جلوه‌ای خاص به فضای شبانه شهر داده است.

در میان جمعیت با یکی از جوانان دانشجو گفت‌وگو می‌کنم. او می‌گوید: «این اجتماع برای ما فرصتی شده تا کنار هم باشیم. حضور مردم انرژی می‌دهد. دیدن این حجم از همراهی واقعاً غرورآفرین است.»

کمی آن‌طرف‌تر، بانویی حدوداً چهل‌ساله با دختر نوجوانش در مراسم شرکت کرده است. از او درباره حضور شبانه‌اش می‌پرسم و پاسخ می‌دهد: این فضا برای من یادآور همبستگی مردم شهرمان است. دوست دارم دخترم از نزدیک این مشارکت اجتماعی را ببیند.

در گوشه‌ای دیگر، مردی میان‌سال که پرچم بزرگی منقش به نام اباعبدالله را بر دوش دارد، با هیجان از حال‌وهوای اجتماع می‌گوید: هر شب که می‌آیم، انگار تازه‌نفس‌تر از شب قبل است. مردم خسته نمی‌شوند. این خودش پیام مهمی دارد.

صحنه‌های گفت‌وگوی خودجوش میان افراد ناشناس از زیباترین ویژگی‌های این مراسم است؛ کسانی که شاید هرگز یکدیگر را نشناخته بودند، اما در این میدان به گفت‌وگو و همراهی می‌رسند.

با نزدیک شدن به ساعات پایانی مراسم، نور چراغ‌های میدان در میان پرچم‌ها انعکاس پیدا می‌کند و منظره‌ای خیال‌انگیز می‌سازد. حضور کودکان که گاهی روی شانه پدرانشان نشسته‌اند نیز به فضای احساسی مراسم رنگی خاص می‌دهد.

گروه‌هایی از جوانان در حلقه‌های کوچک نشسته‌اند و از تجربه حضورشان در این شب‌های پیاپی سخن می‌گویند. بیشتر آن‌ها می‌گویند که این حضور باعث همدلی بیشتر مردم شده است.

در بخش مرکزی میدان، افراد با گوشی‌های همراه خود لحظاتی از مراسم را ثبت می‌کنند. برخی فیلم‌ها و عکس‌ها به‌سرعت در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود و همین موضوع افراد بیشتری را برای شب‌های بعد ترغیب می‌کند.

یکی از دانش‌آموزان که پرچم کوچکی در دست دارد، می‌گوید: آمدن به اینجا برای من هیجان‌انگیز است. احساس می‌کنم شهرمان زنده‌تر شده.

به تدریج که جمعیت از میدان خارج می‌شود، رژه‌ خودروها در خیابان 22بهمن اوج می‌گیرد و صدای بوق‌های منظم، پرچم‌هایی که در باد می‌رقصند و نور چراغ‌ها، پایانی باشکوه برای هر شب رقم می‌زنند.

با پایان مراسم، حس همراهی و همدلی در میان مردم موج می‌زند؛ گویی این شب‌ها تبدیل به بخشی از هویت جمعی شهر شده است. حضور مستمر مردم در بیست‌وپنج شب گذشته، تصویری ماندگار از اتحاد اجتماعی شهر شاهرود ثبت کرده است.

گزارش از علیرضا رحیمیان

انتهای پیام/