طنین «فان حزب‌الله هم الغالبون» در آسمان داغدار کرج

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، ملت ایران در غم از دست دادن رهبر خود عزادار است و اندوهی عمیق بر قلب‌های آنان سنگینی می‌کند، اما این غم بزرگ، مردم را از حضور در صحنه بازنداشته است و هر شب، خیابان‌ها شاهد حضور پرشور و عزتمندانه مردمی هستند که با وجود غم هجران، عشق و وفاداری خود را به آرمان‌های انقلاب و رهبر فقید نشان می‌دهند.

این حضور، پیام روشنی دارد؛ ایران، ملتی زنده و بیدار است که در سوگ رهبر خود، قوی‌تر از همیشه، مسیر آینده را با صلابت طی خواهد کرد. مردم ایران با مشت‌های گره‌کرده و چشمانی اشکبار، اما استوار، همچنان در صحنه مانده‌اند تا نشان دهند که مکتب خمینی و اندیشه‌های رهبر معظم انقلاب، همچنان زنده و پویاست و راه شهادت، ادامه خواهد داشت.

شامگاه دوشنبه برای دومین شب متوالی، آسمان استان البرز همانند دیگر نقاط کشور، نه با ابر که با شور ایمان و عطر وفاداری آراسته شده بود. خیابان‌ها، از میدان سپاه تا رجایی شهر در کرج و دیگر نقاط اصلی شهرستان‌های استان، شاهرگ‌های تپنده‌ای بودند که خون گرم حماسه و همبستگی را در پیکر استان البرز جاری می‌کردند.

اینجا در قلب ایران اسلامی، مردمی از هر قشر و سن و با هر دیدگاهی فقط با یک نام حاضر شدند؛ «ملت ایران». این ملت با یک شعار اتحدوا اتحدوا گرد هم آمدند تا بار دیگر به دشمن بفهمانند که مردم ایران با وجود همه مشکلات، پای آرمان‌های این نظام و انقلاب ایستاده‌اند و دست از آن برنمی‌دارند. به‌راستی که این تصویر، تکذیبی قاطع بر هر ادعای پوشالی دشمن بود.

حضور مقتدرانه و خودجوش مردم، صحنه‌ای را خلق کرد که محاسبات شیطانی معاندان را در هم می‌کوبد. آن‌ها که خواب جدایی مردم از آرمان‌ها و رهبری‌شان را دیده بودند، با دیواری بلند و استوار از جسم‌های به‌هم‌پیوسته، بیدار شدند.

در میان جمعیت، پیرمردی با قامتی خمیده اما چشمانی براق و پر از اشک، دست بر شانه نوه نوجوانش گذاشته و با او گام برمی‌دارد و فریاد حیدر حیدر سر می‌دهد. او می‌گوید که طعم انقلاب را چشیده و بوی شهادت را استشمام کرده و حالا با افتخار نسل جدید را به این میدان می‌آورد.

پیرمرد ادامه می‌دهد: ما برای حفظ این مسیر، جوانان زیادی داده‌ایم و امروز فرزندان ما باید حاملان این پرچم سه رنگ باشند و بدانند ارزش این مسیر از تمام دنیا بالاتر است. این پیوند نسل‌ها، تضمینی است برای تداوم راه. معادله استقامت ملت ایران همواره بر اصولی همچون پایداری، ایمان نسل گذشته، آگاهی و شجاعت  نسل حاضر استوار است و این استواری باید به نسل‌های بعدی هم منتقل شود.

آن سوی جمعیت گروهی از دانشجویان با پرچم‌های جمهوری اسلامی ایران این مسیر را طی می‌کنند و کوبنده و یکپارچه فریاد مرگ بر آمریکا را سر می‌دهند. یکی از آن‌ها به خبرنگار تسنیم نزدیک می‌شود و بیان می‌کند: دشمن گمان کرده با فشار اقتصادی و جنگ روانی، تنش را افزایش می‌دهد و این انسجام و اتحاد را از بین می‌برد اما نمی‌داند که هر فشار و تهدیدی، ایمان و اتحاد ملت را بیشتر و گام‌ها را محکم‌تر می‌کند.

صفوف زنان و مادران کرجی، صحنه‌ای تماشایی و حماسی را رقم زد. آنان با پوشش‌های مختلف، با حجاب، کم حجاب و … در فراق رهبر عزیزشان اشک می‌ریزند و داغدار هستند. مادری کودکی در آغوش و دستان کودک دیگری را در دست دارد و با آرامش و وقار مثال‌زدنی در مسیر مشخص شده گام برمی‌دارد. حضور این مادر و فرزندانش بدون پدر خانواده که از کادر درمان است، خشمی را فریاد می‌زند.

او در صحبت‌های خود اذعان می‌کند که آینده‌ فرزندانم تنها در سایه این آرمان‌ها و این مسیر امن رقم می‌خورد و نقش زنان در این پایداری، نقشی حیاتی و تعیین‌کننده است. بانوان هستند که کانون خانواده را که سلول بنیادین جامعه اسلامی است، با عشق به رهبری و انقلاب گرم نگه می‌دارند. به‌راستی که استحکام ملی بر سه ستون استحکام ملی، ایمان و اعتقاد مادر به باورها و وفاداری پدر به اصول انقلاب استوار است.

در طول مسیر، گاهی سخن از تهدیدها و شایعات دشمن به گوش می‌رسید اما حاضران، با لبخندی از سر آگاهی و اعتماد، تنها پاسخشان «حضور برای اثبات اتحاد بود»؛ حضور گسترده‌ای که خود گویاتر از هر بیانیه‌ای است. اینجا کسی به زور در این میدان حاضر نشده، این حرکت به‌صورت خودجوش صورت گرفته و اینجا محل انتخاب قلب‌های عاشق و وفادار است.

این وحدت کلمه، بزرگ‌ترین سلاح در برابر هرگونه توطئه‌ تفرقه‌افکنی است. دشمن همیشه می‌خواهد جامعه را به قطعات کوچک و ضعیف تقسیم کند اما این ملت متحد و انقلابی بارها ثابت کرده‌اند که قدرت واقعی مردم در انسجام و همدلی است و همه آن‌ها در یک مسیر، مسیر رهبری گام برداشته و برمی‌دارند و برخواهند داشت.

اوج این حرکت، زمانی بود که جمعیت یکپارچه، با صدایی که گویی از اعماق تاریخ و ایمان برمی‌خاست، هم‌نوا شدند که فان حزب‌الله هُمُ الْغَالِبُونَ. این فریاد، تنها یک شعار نبود؛ سوگندنامه‌ای بود که بر دل‌ها نوشته شده و این فریاد، خط بطلانی بود بر تمام دروغ‌پراکنی‌های رسانه‌های معاند درباره‌ فاصله گرفتن مردم از این نظام.

مردم استان البرز بار دیگر نشان دادند که پدر امت، رهبر شهید، تنها یک رهبر سیاسی نبود؛ او «پدر» یک امت بود و این جمعیت میلیونی، فرزندان وفادار و آگاه و البته داغدار او. آن‌ها با پای خود آمدند تا بگویند: پدر شهیدم؛ آرام باش. دشمن هرچه می‌خواهد بگوید. ما چون کوه‌های البرز، استوار و پابرجا راهت را ادامه می‌دهیم و پای آرمان‌های این نظام ایستاده‌ایم.

گزارش: صدیقه صباغیان

انتهای پیام/