پایان اسارت ارزی در قفس‌های دریایی با شکستن طلسم تولید بچه‌ماهی

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بندرعباس، در ادبیات استراتژیک تولید، وابستگی در نهاده به معنای لرزان بودن پایه‌های استقلال اقتصادی است صنعت پرورش ماهی در قفس ایران، علیرغم تمامی پیشرفت‌ها، سال‌ها با یک چالش ساختاری روبرو بود یعنی وابستگی به واردات لارو. 

هرچند قفس‌ها در آب‌های ایران شناور بودند، اما قلب تپنده تولید (بچه‌ماهی) فرسنگ‌ها دورتر از مرزهای ما و با خروج مقادیر کلان ارز تامین می‌شد اکنون اما از کرانه‌های هرمزگان خبر می‌رسد که این «طلسم فنی» با تکیه بر زیرساخت‌های بومی در حال فروپاشی است؛ مسیری که تولید را از یک فرآیند نمایشی به یک اقتدار ریشه‌دار تبدیل می‌کند.

بریدن بند ناف وابستگی؛ از واردات تا تکثیر بومی

پرورش ماهی در قفس بدون داشتن مرکز تکثیر، شباهت بسیاری به مونتاژکاری در صنعت خودرو داشت اما حالا هرمزگان در حال تغییر قواعد بازی است. در همین زمینه مسعود بارانی، مدیرکل شیلات هرمزگان با تبیین این تحول بزرگ می‌گوید: یکی از گلوگاه‌های اصلی توسعه پایدار در این صنعت، تامین بچه‌ماهی بود برای حل این چالش، احداث 4 مرکز بزرگ تکثیر و تولید لارو در دستور کار قرار گرفت که نیمی از این مراکز تا پایان سال جاری به بهره‌برداری می‌رسند.

وی با اشاره به اینکه بومی‌سازی این بخش، ضریب امنیت تولید را به شدت بالا می‌برد، تاکید کرد: با راه‌اندازی این مراکز، زنجیره ارزش در داخل استان تکمیل شده و وابستگی به واردات لارو که علاوه بر خروج ارز، خطرات زیستی نیز داشت، به حداقل می‌رسد.

4 مرکز تکثیر؛ 4 سنگر استقلال فنی

احداث این مراکز در نقاط راهبردی استان، پاسخی استراتژیک به تحریم‌ها و نوسانات ارزی است وقتی بچه‌ماهی در داخل تولید شود، قیمت تمام‌شده محصول نهایی کاهش می باید و قابلیت رقابت پذیری نیز بیشتر میشود.

بارانی در این باره گفت: هدف ما این است که تولیدکننده ایرانی دغدغه تامین نهاده را نداشته باشد مراکز جدید نه تنها نیاز 15 مزرعه فعلی استان را تامین می‌کنند، بلکه بستر را برای ورود سرمایه‌گذاران جدید در مناطقی مثل سیریک و جاسک فراهم می‌سازند؛ مناطقی که امسال شاهد ورود 3 سرمایه‌گذار جدید با ظرفیت 1200 تن بوده‌اند.

نگاهی به مقیاس تولید در هرمزگان، ضرورت این استقلال فنی را بیشتر نمایان می‌کند وجود بزرگ‌ترین مزرعه پرورش ماهی در قفس خاورمیانه با ظرفیت 5 هزار تن در بندرلنگه، نیازمند یک جریان مداوم و پایدار از تامین بچه‌ماهی است.

به گفته مدیرکل شیلات هرمزگان، تولید 13 هزار تنی استان که 7 هزار تن آن محصول سه سال اخیر است، زمانی بیمه می‌شود که مرکز تکثیر در کنار مزرعه باشد این مراکز جدید، در واقع نقش پشتیبان را برای صنعت شیلات ایفا می‌کنند تا رشد 20 درصدی تولید که برای امسال پیش‌بینی شده است، با اتکا به توان داخلی محقق شود.

با تکمیل این 4 مرکز، هرمزگان از مرحله مصرف‌کننده بچه‌ماهی خارجی به مرحله خودکفایی و در آینده نزدیک به قطب تامین لارو تبدیل خواهد شد این یعنی ایران می‌تواند در کنار صادرات خودِ ماهی، دانش فنی و نهاده‌های اولیه را نیز به کشورهای همسایه صادر کند شکستن طلسم واردات بچه‌ماهی، پیروزی اراده فنی بر محدودیت‌های بین‌المللی است.

 هرمزگان ثابت کرده که اقتصاد دریامحور، زمانی به بلوغ می‌رسد که ریشه‌های آن در خاک و آب‌خودی باشد 4 مرکز تکثیر لارو، تنها پروژه‌های عمرانی نیستند؛ آن‌ها شناسنامه جدید قدرت شیلاتی ایران در خلیج‌فارس هستند.

انتهای پیام/864